1

غمنامه شهر را به دنیا برسان

با قایق دل به پشت دریا برسان

ای عشق اگرچه بی خبر خواهی رفت

لطفن به خدا سلام مارا برسان

2

در فصل خزان بهار دستم دادی

با این همه گل انار دستم دادی

من کشته ی چشمان خمارت بودم

بیهوده طناب دار دستم دادی

3

با چشم خمار خود صدا کرد مرا

در کنج دلش شبی دعا کرد مرا

زنجیر شدم ، به میله ی چشمانش

با یک چمدان غم رها کرد مرا

4

این رباعی با الهام از غزل شاعره محترمه خانم بهناز جعفری

در فصل خزان چگونه رامت کردند

با بوی گل انار خامت کردند

من پشت حیاط گریه می کردم تا

انگشتری طلا به نامت کردند

                                                            نیمه دوم اردیبهشت 1391 - آستارا - لوندویل

باسلام به دوستان عزیز

ایام سوگواری مادر عاشورا بر همه عزیزان تسلیت

رباعی

1

باران زد و کوچه های غم دریا شد

در شهر دلم قیامتی بر پا شد

با شال عزا مرد غریبی می گفت

ایام عزای مادرم زهرا شد

2 

این رباعی در پستهای قبلی من بود ولی با تغییر دوباره می آید

امشب به زمین هوای باران داری

از سوز عطش چشمه گریان داری

ای کاش سحر باز نمی شد زینب

فردا بشود ، شام غریبان داری

3

با دفتر شعر خود سلامت کردند

با تلخی واژه ها چه خامت کردند

ای شیشه قلب من ، مگر زندانی؟

*«یک کلبه کاغذی به نامت کردند»

4

از گردش ایام زمان می ترسم

از رسم وفا در این جهان می ترسم

قاتل شده این تکه ی نان روز به روز

بابا شدم ، از تکه ی نان می ترسم.

* این مصرع از شاعره محترمه خانم سیده محدثه جعفری می باشد.

و حالا سپید

1 - دوزیست

روی برگهای پاییز خواهم نوشت

نه من برای تو

نه تو برای من

با هم در این مرداب وق وق می زنیم

2 - خاطره

یادش بخیر دوران کودکی

تا قیامت قهر می کردیم

و چند لحظه دیگر قیامت می شد.

3 - احساس

وقتی به یادت هستم

آسمان لبخند می بارد

ومن زیر ماه تکه تکه 

شعر می شوم!

4 - نماز

برای نشستن جایی نیست

دیر شد

سر پا باید غذا بخورم!

                                                              نیمه اول اردیبهشت 91

1

از دانه اشک ماه هم سیر شدم

باران زده ام ببین نمک گیر شدم

روزیست که در چشم تو مهمان بودم

ای عشق برو - ز داغ او پیر شدم

2

گفتم به زمین که خاک خواهم شد تا

از دست گناه پاک خواهم شد تا

همراه ستاره های شب می آیم

از درد تو هم هلاک خواهم شد تا .....

3

این دل به تو دلبسته نگو بیمارم

در دشت کویر عشق را می کارم

بازردی چشمان ترم می گویم

باور بکنی که دوستت می دارم

وچند سپید

1 - نمکدان

من زاده دریا هستم

بخاطر تو می بارم

تا مزه شیرینی را درک کنی.

2 - فاصله

باران بجای من گریه می کند

تا - بوی تورا

از کوچه های خاکی بشوید.

3 - دریا

موهایم

دیگر به شانه فکر نمی کند بانو

با دستهای گرم تو گره خورده اند

و من سالهاست آویزان توام

خزر مهربان

4 - شهریه

از روزی که تعقیبت می کنم

کفشهایم بوی

واکس را ندیده اند

                                        فروردین 91 - آستارا

دوستان پیشاپش فرا رسیدن این عید باستانی را تبریک میگوییم و آرزوی بهاری سر سبز را برایتان دارم

و این هم رباعی

شاید به دلم نگاه او سرد شود

یا کاغذ بی نشانه ام زرد شود

می ترسم از این سیاه نقاشی ها

درکنج دلم نشسته ِ یا دردشود

خشکم به کویر آب می بینم باز

نزدیک تو آفتاب می بینم باز

در برکه غم شناورم ماهم را

همراه خودم .نه.خواب می بینم باز

۲

این طرح چه زیباست باران عزیز

صندوق معماست باران عزیز

دل قفل به زنجیر کلیدش اما

از چشم تو پیداست باران عزیز

۳

حالا که به عشق پاک بدبین شده است

آیینه ی دل شکسته خط چین شده است

با این همه او نمی رود چون یادش

بر دفتر خاطرات تدوین شده است

۴

این حرف که بی فروغ می گویم باز

در مجلس با شلوغ می گویم باز

چشمان تو شد  مرهم این دلتنگی

سوگند. خدا.دروغ می گویم باز

۵

ای کاش که عشق بی عدد می شد یا

از رسم وفا کمی بلد می شد یا

هر روز قطار زندگی با کندی

از ریل نگاه عشق رد می شد یا

با یاد تو این ستاره ها رنگی بود

این دفتر خاطرات من سنگی بود

از درس کلاس عاشقی سهمم باز

یک زنگ فقط دوری و دلتنگی بود

                                               اسفند    ۹۰   -    آستارا

امروز که جبریل امین آمده است

بر فرش خدا ببین حزین آمده است

چون ماتم فرزند پیمبر برپاست

با ذکر حسین به ار بعین آمده است.

۲

امشب که تو هم هوای باران داری

از سوز عطش چشمه گریان داری

ای کاش سحر نمی شد امشب زینب!

فردا بشود شام غریبان داری

اربعین سیدالشهدا بر عموم مسلمین تسلیت باد.

و من - چندسالی- در بلوار زندگی

از عشق عبور کردم

پاهایم نای نفس کشیدن ندارد

چراغ راهنما بایست !

دختر گل فروشی به دستاهای خالیم لبخند میزند!

پشت سرت اشک میریزم بجای آب مسافرا

برو فقط هر جا میری خوش بگذره برای تو

اینجا گرفته دل من آخه شکستی بی وفا

نگات هنوز تو یادمه آهسته گفتی زیر لب

برای آشنایمون به خونه دلم بیا

اومدمو اسیر شدم شکنجه دادی دلمو

زندونی بدی بودم آخر خودت شدی رها ؟

منکه اسیر تو بودم هر کار دلت می خواد بکن

ولی نرو ز پیش من داغون میشم تو را خدا

یادته روی طاقچمون نوشتی من دیونتم

منم اسیر عشق تو منم شریک آشنا

یادته عکسامون همش قاب شده بود تو دفترم

گفتی بیار دفترتو بزار کنار این گلا

یادته گفتی گل من تو اولین بهارمی

دست رو دلم گذاشتی و رفتی میون عاشقا

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی

برای خوشبخت شدنت هر شبی می کنم دعا.